چهارشنبه، اسفند ۰۵، ۱۳۸۳

در معضل ترافيک تهران

امروز که از شرکت به خونه می اومدم توی تاکسی و اون ترافيک وحشتناک اطرافمو هرچی نگاه می کردم ماشينهای سواری تک سرنشين می ديدم. توی اون لحظه آرزو کردم ايکاش شهردار تهران کمی با اين بازی CimCity (http://simcity.ea.com/) بازی می کرد! اونوقت کاملا براش محرز می شد که با اضافه کردن خطوط اتوبوسرانی و متروی سريع و راحت که آدما بتونن واقعا برای رفتن به سرکارشون روش حساب کنن می شه مردم رو يواش يواش راضی کرد تا ماشينهاشون رو جز برای کارهای غيرمترقبه يا مسافرت بيرون نيارن و شايد هم بشه کاری کرد که تعداد ماشينهای سواری تک سرنشين به نصف يا حتی کمتر تقليل پيدا کنه. باور کنيم اگه آدمی که می خواد بره سرکار يا از کار به خونه برمی گرده اگه مطمئن باشه با حداکثر 5 دقيقه صبر کردن می تونه سوار اتوبوسی بشه که خلوته و اونو راحت به مقصد می رسونه حتی لحظه ای هم در رفتن به ايستگاه به خودش ترديد راه نمی ده. ديگه مترو که جای خودشو داره!

۲ نظر:

ناشناس گفت...

be weblog http://farsitex.blogfa.com ye sari bezan. age nazar dadi ham mamnoon.

ناشناس گفت...

salam mehran
harchi fek mikonam to behtari
ya to mahi fadat besham elahyyyyyyyyy